Το ψυχικό τραύμα δεν είναι απλώς ένα δυσάρεστο γεγονός. Δεν ταυτίζεται με αυτό που συνέβη, αλλά με αυτό που συνέβη μέσα στον άνθρωπο ως αποτέλεσμα της εμπειρίας. Είναι η στιγμή όπου ο ψυχισμός, το σώμα και το νευρικό σύστημα εκτίθενται σε κάτι που υπερβαίνει τις δυνατότητες κατανόησης, επεξεργασίας και ενσωμάτωσης. Το τραύμα διαρρηγνύει τη συνέχεια της εμπειρίας και αφήνει πίσω του ρήγματα: στη μνήμη, στην αίσθηση ασφάλειας, στη σχέση με τον εαυτό και τους άλλους.

Το ψυχικό τραύμα αποτελεί έναν από τους πιο σύνθετους και βαθιά παρεξηγημένους όρους της ψυχολογίας. Δεν αφορά μόνο ακραία γεγονότα, όπως πόλεμο, κακοποίηση ή φυσικές καταστροφές, αλλά περιλαμβάνει κάθε εμπειρία που υπερέβη τις ψυχικές δυνατότητες του ατόμου να την επεξεργαστεί και να τη νοηματοδοτήσει τη στιγμή που συνέβη.

Ο φόβος της απόρριψης αποτελεί έναν από τους πιο καθολικούς και βαθιά ριζωμένους ανθρώπινους φόβους. Από την παιδική ηλικία μέχρι την ενήλικη ζωή, οι άνθρωποι επηρεάζονται σε μεγάλο βαθμό από το πώς οι άλλοι τους βλέπουν, αντιλαμβάνονται και αποδέχονται. Η ανάγκη για αποδοχή είναι εγγενής στην ανθρώπινη φύση και συνδέεται με τη βασική επιβίωση: όταν τα πρώιμα παιδιά απορρίπτονται από το φροντιστικό τους περιβάλλον, κινδυνεύουν πραγματικά.